Adventskalendar

Snille mamma lagar framleis pakkekalendar til meg, så i desember er det litt lettare å stå opp før fuglane fis.

Kalendaren som mamma har sydd for hand heng på ein spikar i gangen og pakkane ligg i ein fin pose på golvet under.

I tillegg må eg sjå NRK sin barne-tv-kalendar dei dagane eg er heime før seks, sjølv om eg tykkjer at dei kunne ha sendt Teodor eller Jul i Skomakergata.

Den siste kalendaren som eg må ha med meg er Strikkeoppskrift sin. Fine premiar, enkle spørsmål og sist, men ikkje minst, du kan faktisk svara på tidlegare luker.

Det er jammen kjekt med advent, spesielt når eg endå ikkje er for stor for kalendarar. ;-)

1. søndag i advent

Kalendaren viser første søndag i advent, men sidan det ikkje er snø ute er ikkje følelsen av advent heilt på plass endå. Uansett må pynten fram.

Stovebordet har fått lilla duk på seg og adventsstaken har fått plass på kjøkenbordet.

Ein liten duk under dei lilla lysa på tv-benken gjorde også susen.

Stjerna heng i stoveglaset, men ho vert ikkje tent før det vert mørkt i ettermiddag. I desse kalde tider må ein vel ha respekt for Terje Riis-Johansen sine bekymringar, så her sparast det straum for harde livet. Ikkje %&#!@ om kjøleskapet mitt skal verta offer for kontrollert utkobling seinare i vinter.

Elles er det full fart på julegåvestrikkinga. Eg har ein fin stabel som er ferdigstrikka, men ikkje bloggifiserbar før etter 24. desember.

Kjære julenissen og bursdagsnissen

Det er snart jul og bursdag. På oppfordring kjem ynskjelista mi:

• Gavekort på Strikkebui
• Gavekort på Ting
• Mummi, Tove Janssons samlede tegneserier, bind 1, 2 og 3
• Mummikoppar (manglar grøn med politimannen)
• Gamle, fine juletrekuler
• Nye selbuvottar
• Garn (Sterk, PT5, Silja, Järbo Mellanraggi, Perfect, alt av babyull, Drops Merino Extra Fine, Drops Karisma, Drops Nepal, Sandnes Alpakka og Sandnes Minialpakka. Glad i alle fargar, unnteke lyseblått og rosa)
• Rundpinnar
  30 cm: 3.5 mm, 4 mm
  40 cm: 2.5 mm, 3 mm, 3.5 mm, 4 mm, 4.5 mm, 5 mm, 6 mm
  Helst Europris eller Sparkjøp sine
• Strømpepinnar
  2.5 mm, 3 mm, 3.5 mm, 4 mm, 4.5 mm, 5 mm, 6 mm
  Helst Europris eller Sparkjøp sine
• Fine knappar

Elles er det anbefalt å ta kontakt med julenissen si høgre hand (les: mamma) før innkjøp.

Då er det berre til å pussa glorien og håpa på ein fin haug under juletreet i år. :-D

Håpefulle huer, del 4

Endå fleire huer til kreftavdelinga ved SUS er ferdige. Dei har faktisk vore ferdige i ganske så mange månadar, men det var det med den fotograferinga og blogginga, då.

Dei to svarte med grå striper har eg faktisk blogga før, men det var sjølvsagt gløymt då eg var heimom i helga og tok bilete. Snakkar me tidleg demens her, tru?

Dei fire andre har eg i hvert fall ikkje publisert her før. Dei er strikka etter Turn A Square-mønsteret, men med litt ulik lengde. Garnet er Tuva, så huene er garantert kløfrie og passar nok veldig godt om våren og sommaren. Så er det berre å kryssa fingrane for at eg får sendt pakken avgårde før det vert haust att.

Andre søndag i november

To par sokkar, eitt til far og eitt til bestefar i anledning dagen.

Blå med smale striper av mørkeblått til pappa og svarte med striper av grått, blått, kvitt og grønt til bestefar. Alt garnet er Perfect, strikka på pinne nummer tre.

Vinter

Løvstakken og resten av byen har kledd seg i kvitt. Livet kunne ikkje vore betre akkurat no.

Eg veit at eg har rusk på sensoren, men eg har ikkje teke julevasken endå.

Socktoberfest: oppsummering

Oktober har faktisk vore ein veldig produktiv sokkemånad. Heile tre av UFOane er ferdige, og i tillegg har eg strikka ferdig to par heilt frå skrætsj.

Sidan det er mørkt ute når eg reiser til skulen og mørkt når eg kjem heim frå skulen, vert det kjedelege innebilete med blits og mørkeret som bakgrunn. Eg tykkjer ikkje at eg kan ta med meg sokkane og kameraet og ta bilete på skulen heller.

Dei grå og grøne er strikka i Perfect, dei fleirfarga i Regia, dei stripete i PT5 og dei raude i Sterk. Litt julegåvesokkar, litt bursdagssokkar og litt skisokkar til meg sjølv. Eigentleg har eg ikkje tid til å egoiststrikka midt i travlaste julestria, men, men. Skomakaren sjølv kan jo ikkje gå utan sko.

I tillegg til at julegåvestrikkinga går på høgste gir, har eg tilbudt meg å halda strikkekurs for strikkeinteresserte medstudentar. Eg gler meg verkeleg til å få dela interessa for garn og pinnar med andre på min alder, men eg lurer også litt på kva eg har sagt ja til. Eg er jo ikkje nokon strikkeguru. Det er nesten så eg vurderer om eg må leita opp eit kurs for korleis halda strikkekurs.

Socktoberfest

I oktober har eg meldt meg på Socktoberfest - med c, sidan festen finn stad på Ravelry. Det er eit godt spark i baken, for eg har utallige sokkeprosjekt på pinnane, og i tillegg har eg mange julegåvesokkar som må strikkast.

For å starta med stil fann eg ut at eg skulle prøva meg på litt meir avanserte sokkar enn dei vanlege blåbærvaflene. Først la eg opp til Mock Wave Cable Socks, men dei vart IKKJE fine, så eg rakk rett og slett opp det eg hadde strikka og starta på Yukon Leaves. Og det vart andre bollar, gitt.

Fiiine (tykkjer eg sjølv) sokkar som skal få verta søndagssokkane.

Det som er ekstra fint med Socktoberfest er at det er lov med UFOar. Eg har fem par berre her i by’n, alle med litt ulik progresjon - alt i frå trådfesting til heile sokk nummer to står att.

Førebels er oktober via til sokkestrikking, så får me sjå kor lenge den piffen varar. ;-)

Stripestrikk

Det er stille dagar her på bloggen, men det vert då strikka litt likavel. Faktisk mykje meir enn eg strengt tatt har tid til.

No for tida går det i striper i alle slags fargar og kombinasjonar – ikkje alle like heldige, men pytt, pytt. Merkeleg nok tykkjer eg at det går fortare å strikka striper enn berre einsfarga. Pinnane susar liksom avgårde for å bli ferdig med neste stripe og neste og neste, slik at eg får sjå korleis det ferdige resultatet vert. Har du same erfaring, eller er det berre eg som er rar?

Dette innlegget er faktisk mitt innlegg nummer 100. Det vert feira med eit bilete av den fine haustbuketten eg fekk her om dagen. Nyper som blomster var ein ny vri for meg, men det var jo veldig dekorativt.

Neste helg har eg planar om ein skikkeleg opprydding i strikkekorga. Trådfesting, vasking, fotografering og forhåpentlegvis bloggifisering. Så hald fast.

Småstrikk

Innimellom all anatomien og latinsken må eg strikka litt også. Sist ut er ei hue til ei veldig fin venninne som hadde bursdag i sommar. Betre seint enn aldri.

Mønsteret er Intuitive, eit mønster som eg har strikka før med fint resultat. Eg gjentok suksessen med same garn og same pinnestorleik, nemleg Drops merino extra fine og pinne nummer 3. Det gjekk med nesten to nøster.

I tillegg er eg nesten ferdig med ei ny hue til bestefar (manglar trådfesting). Rapport heimanfrå seier at topphua hans syng på siste verset og om ikkje eg kan strikka ei ny til han til jul. Det kan eg sjølvsagt. Etter eit djupdukk i lageret fann eg to nøster med Smart. Rein ull som kan maskinvaskast er jo supert til ein utebestefar.

Så då vart det ei heilt enkel hue i ribbestrikk. Lang og mjuk og forhåpentlegvis varmar den godt også.

Neste prosjekt på lista er sokkar og vottar til venninnegjengen. Det går visst mot haust og vinter i Bergen også.

Med hale kort og med nese stor, det beste troll som fins på jord

Medan venninne mine samlar på Hardangerbestikk og Rosendahl, samlar eg på Mummikoppar.

Samlinga tel no 24 koppar, men eg manglar framleis fire stykkjer og det kjem stadig nye, så det stoppar nok ikkje her.

Oppussing

Det som berre var tenkt som litt justering på innleggsbreidda i bloggen vart visst til ekstrem forvandling. Men det er jo kjekt med litt forandring også.

Eg trur faktisk at eg kan trivast med mitt nye "jeg".

Nedgangstider

Bloggen har vorte kraftig forsømt i heile sommar og det vert visst ikkje betre utover hausten. Studiestart og første eksamen i anatomi, fysiologi og mikrobiologi om berre seks veker fører til at det vert mykje mindre tid til strikking enn då eg jobba og hadde ettermiddagane ledige til anna enn lesing.

Men litt pauser må eg ha, og sidan eg er veldig god til å leggja opp, strikka litt og så finna nye prosjekt som freistar meir enn dei eg allereie har på pinnane, vert det mykje halvferdig og lite heilferdig.

Sidan sist UFO-oppteljing (der målet ikkje vart fullført, kun to ting vart ferdigstilte i perioden), har eg lagt opp til desse nye prosjekta:

To par med sokkar, ei bukse, to omslagsjakkar, eit sjal og ein kjole.

I tillegg har eg ein fin liten bunke med plagg som faktisk er ferdigstrikka, men manglar trådfesting.

Er det nokon som veit kvar eg kan senda søknad om fleire timar i døgnet, tru?

Mandagsgodteri

Ein “liten” snartur innom garnbutikken resulterte i ein pose full av snop.

Og eg som liksom skulle slanka lageret for å få meg med alt garnet mitt til Bergen om to veker. Vel, vel.

Elles har det vore nokre stille veker her på bloggen. Sommar, mykje jobbing og litt andre prosjekt har teke tida og energien. Men strikking har eg fått tid til, så det kjem snart (alt er relativt) nye og ferdige prosjekt på bloggen.

Håpefulle huer, del 3

Eg strikkar framleis på krefthuer. No er innsamlinga til St. Olavs avslutta, men det er starta ein påfyllingsrunde til Stavanger Universitetssjukehus. Du kan lesa meir om det her.

Her kjem første halvpart av huene eg har laga så langt:

Den grøne og den rosa er The Natural, strikka i Drops Karisma. Den blå er Lace Leaf Hat, også strikka i Karisma. Veldig fine og enkle mønster, engelske oppskrifter er som alltid godt forklart. Den rosa hua strikka eg rett etter den grøne, men utan oppskrifta framfor meg, så det vart litt på gefühlen. Det resulterte i omvendte fletter, men pytt, pytt. Litt variasjon er jo kjekt.

To heilt enkle stripehuer, strikka etter Judith si fantastiske oppskrift på huer frå toppen og ned. Garnet er Schachenmayr nomotta extra merino, så desse er mjuke og gode.

Endå to opp-ned-huer. Den mørkaste er strikka i Sterk og den lysaste i Falk. Huene har ikkje vrangbord nederst, så eg hekla ein kant med fastmasker rundt, slikt at kanten ikkje rullar langt oppover øyra.

Så er det litt lett blanding. Den kvite er Odessa, strikka i Tuva. Ei garantert kløfri sommarhue. Den mintgrøne (oppe til høgre) er Truffle, strikka i Sandnes alpakka.
Dei to nederse er Slouched Tuva Hat, strikka i Drops merino extra fine og Robin's Egg Blue Hat, strikka i Schachenmayr nomotta extra merino big.

Så er det ein liten bråte med huer som eg har hekla. Ein periode i vår var eg skikkeleg lei av strikkepinnane mine, så då fann eg fram heklenåla og masseproduserte huer. Alle er hekla i Schachenmayr nomotta extra merino big, så dei er ganske tjukke. Fine vinterhuer.

Eg har endå nokre huer som er ferdige, men dei tek eg i eit anna innlegg, for det kan jo verta for mange flate og kjedelege bilete av huer. Sånn går det når eg ikkje har huemodell tilgjengeleg.

Prosjekt frigjering av strikkepinnar

Inne på Hobbyboden har Judith sett i gang ein uformell motivasjonskonkurranse for frigjering av strikkepinnar. Dette høyres verkeleg ut som noko eg må vera med på.

Eg visste at eg hadde ein del prosjekt på gong, men ikkje at det var så mange! Med 30 mm på kameraet fekk eg ikkje plass til alle på eitt bilete eingong.

På det øverste biletet er det kun sokkar. På det nederste er det ei babybukse, ein babyvest, to sjal, ei hue og ei babyjakke. I tillegg har eg tre bestemorsrutetepper som ikkje er ferdige. Vel. Det er nok å hengja fingrane i.

Målet for prosjektet er at alle pinnane skal vera ledige til 10. juli. Optimist? Eg? Hæ?

Tanken er faktisk så oppskakande at eg trur eg må roa nervene med å leggja opp til ei ny krefthue.

Kveldskos

Heimalaga skulebolle med masse vaniljekrem (under eit like stort lag med melis og kokos), russesokkstrikk i to av favorittfargane og House på tven.

Kvelden kan ikkje verta betre.

Award

Eg har fått ein kjempefin award hjå Komadyret. Tusen hjarteleg takk!

Saman med awarden skal ein skriva sju interessante fakta om seg sjølv. Vel. Her kjem dei, interessante eller ei:

1. Eg må alltid ha lydnivået på radioen i bilen på partal når eg køyrer, elles vert eg heilt sett ut.

2. Viss eg trur at arbeidsdagen vert stressande eller tung, står eg opp fem minuttar før tiden, slik at eg rekk eit par omgangar på strikketøyet mitt før eg reiser. Då går alt så mykje betre i løpet av dagen.

3. Eg ELSKAR sjokolade.

4. Eg ser ikkje noko som er lenger vekke enn ein halv meter utan brillene mine.

5. Eg fekk ei geit til konfirmasjonen min. Ho har no fått så mange born og borneborn og sikkert oldeborn også at eg har ikkje kontroll på flokken.

6. Eg har søkt på sjukepleiarskulen, sjølv om eg svimar av kvar gong eg ser ei sprøye.

7. Eg er dårleg på å finna interessante fakta om meg sjølv.

Awarden skal sendast vidare til sju andre bloggarar, men eg klarar ikkje velgja ut sju stykkjer blant den lange og fine bloggelista mi, så eg gir den like godt vekk til alle som er innom og les her! Det er vel fortent.

#51 og #52

Ferdig! 52 par på eitt år. 104 sokkar.

Eg hadde tenkt å avslutta med stil, men det vart ikkje heilt som planlagt. Men restegarnssokkar til bestefar og blåbærvafler er vel det som er mest representativt for sokkestrikkinga mi, så det passar jo i grunn godt det også.

Sokkane har vore ferdige ei stund, men dårleg bloggelyst har gjort sitt til at det vart utsett til siste stund, difor så dårlege bilete. Men sokkane er i hvert fall strikka!

Kva skal eg strikka no, tru?

Vinnarlukke

I heile mitt lange liv har eg ikkje vunne så mykje anna enn golvteppe, fjøstermometer og eit glas med blåbærsyltetøy, så gleda var stor då eg oppdaga at eg hadde vunne i Monstermønster si jubileumstrekning i anledning 100 000 besøkande. Og i går fann eg premien i postkassa mi.

Ein boks med knappar! Perlemorsknappar i ein herleg blåfarge og søte treknappar forma som epler og Hello Kitty. Katteknappane passar perfekt på ei jakke til ei lita jente som elskar det japanske dyret.

Så tusen takk for dei fine knappane, Monstermønster.
Bloggen hennar er forresten vel verdt eit besøk. Ho er eit oppkomme av gode idear og inspirasjon! Ta deg ein tur innom, så skal eg lova deg at du finn mykje fint.

Markeringsbehov

Etter å ha sett mange fine merkelappar rundt omkring i strikkebloggverden, fekk eg lyst på mine eigne. Som tenkt, så gjort og nokre dagar seinare låg dei i postkassa.

Heilt enkle med eit lite hjarte. Plagga mine er jo strikka med omtanke i kvar maske. Teksten er sjølvsagt på skikkeleg norsk.

Eg kjenner at bloggelysta er på opptur, så kanskje vert det ikkje så lenge til neste innlegg.

#48, #49 og #50

Det er framleis dvaletid her, men no er det haug på ferdige-prosjekt-som-berre-ventar-på-å-bli-teke-bilete-av-og-blogga-posen, så då tok eg meg sjølv i nakken og fekk unna litt.

Først ut er støvelsokkar til meg sjølv. Tynne (i mine auge) sokkar som passar perfekt utanpå eit par med Ulvangsokkar i gummi-, ski- og fjellstøvlar. To rett, to vrang på bråtet og rettstrikka fot sit godt inntil og held seg på plass.

Garnet er Fagstrikk frå Rauma, strikka på pinne nummer 3, størrelse 38.

Dei neste to para er julegåver. Forsettet om ei julegåve i månaden held seg bra etter eit skippertak første veka i april. *Knegg*

Eitt par i damestørrelse og eitt i herrestrørrelse. Strikka i det velkjende blåbærmønsteret og Sterk frå DSA på pinne nummer 3.

Det eine nøstet med grønt garn var nok til ein heil sokk, men det andre var ikkje, så sokk nummer to fekk nokre omgangar med raudt på tuppen.

Djevelske striper

Bloggelysta har gått i dvale, så ting tek tid her. Desse huene vart ferdige i februar, men eg har ikkje fått dei inn i bloggen før no.

Akutt trang til å bruka opp litt diverse restegarn på anna enn sokkar resulterte i tre små babyhuer.

Den øverste er strikka i Dale babyull, den midterste i Bambino babyull og fleirfarga Regia-sokkegarn og den nederste i Sandnes alpakka. Alle er strikka i same størrelse (6 månadar) på pinne nummer 2.5, men grunna ulik tjukkelse på garnet vart dei ikkje heilt like.

Den nederste gjekk i siste sendinga med krefthuer til St. Olavs hospital. Eg rakk endå litt fleire huer før fristen, men dei kjem i neste blogginnlegg. Viss eg berre får ut fingeren …

Knappefabrikk

Etter å ha sett på tusenvis av fine stoffknappar rundt omkring på nettet, fekk eg lyst til å laga sjølv. Ein kjapp tur innom Etsy, Stoff og Stil og mamma sitt stofflager førte til dette:

Mine heilt eigne stoffknappar! Fantastisk morosamt putlearbeid, eg kunne ha site heile dagen. Og eg har framleis att mange tomme knappar og fleire meter med stoff, så snart vert nok knappelageret større enn garnlageret.

God påske!

Denne gjengen ynskjer alle som er innom ei god påske!

Polkagris

Ein liten stripegensar til nabojenta er ferdig. Då eg valde fargar i butikken tenkte eg ikkje over at ungen vert sjåande ut som ein polkagris, men det vart no litt søtt også.

Oppskrifta er Raglangensar i 3-trådsgarn frå Nøstebarn. Eg bytte ut 3-trådsgarnet deira med Smart. Greitt med noko som kan vaskast i maskin når det er til ein eittåring. Det gjekk med 100 gram kvitt og 127 gram raudt.

Det har vore litt av eit ork å få ferdig denne gensaren, gitt. Først strikka eg i størrelse to år, men ermane vart så gigantiske, så eg fann (i samråd med mamma) ut at eg skulle droppa aukingane, så dei ikkje vart så vide. Då eg hadde strikka begge ermane og bolen og skulle til på raglanfellinga, kom eg på at eg ikkje hadde så mange masker som i oppskrifta, så det vart litt triksing og miksing for å ikkje få ein halsopning på størrelse med ein dorull.

Men eg er visst ikkje heilt der at eg kan juksa med oppskriftene endå, for då eg skulle til på ribbekanten langs halsen var gensaren mildt sagt rar. Fellinga var stygg og armane lange og skeive. Eg kunne ikkje gi vekk noko sånt. Så eg rakk like godt oppatt gensaren… Ein heil liten gensar. Det var så deprimerande at eg mista heilt piffen. Sjølv om eg la opp til ein størrelse mindre og dermed hadde mindre strikkearbeid framfor meg, gjekk det uendeleg sakte framover. Men eg tok meg saman og gjorde ferdig gensaren før det vert badebuksesesong. No angrar eg ikkje eit sekund på at eg rakk opp alt arbeidet mitt, for gensaren vart ti gonger finare enn før.

Så då har eg erfart at nokre gonger er det brutale det beste.

Russesokkar, del 1

Frå det eine oppdraget til det andre.

Vetlesøster har bestilt sokkar til russeantrekket sitt. Garn og arbeidsteikningar er allereie innkjøpt og laga, så det er visst berre til å kvessa pinnane og setja i gong.

Fortsettelse følgjer.

Bestillingsverk og #47

Onkel trengde ei gåve til ein liten gut og lurte på om ikkje eg kunne strikka noko som han kunne gje vekk. Glad for å bidra til ei plastleike mindre kjøpt sette eg i gong med oppdraget.

Resultatet vart hue, vottar og sokkar. Litt usikker på kor godt ein fire år gamal gut likar mjuke pakkar, men foreldra vert forhåpentlegvis meir begeistra.

Sterkt inspirert av Tiina og for å gjera det litt meir spanande, fekk eg mamma til å brodera på ein bil med knappar til hjul på venstrevotten og eksosrøyken frå bilen bortover høgrevotten.

Hua og vottane er strikka i NZ lammeull og sokkane i Sildre. For å få litt samanheng strikka eg to striper med petrolfarga NZ lammeull på sokkane, hekla ein kant med brunt rundt hua og broderte med brunt.

Alle oppskriftene er frå Strikk til Nøstebarn, i størrelse ein plass mellom 4 og 5 år, så det kanskje kan brukast til neste år også.

#45 og #46

Stadig nye par med sokkar vert ferdige, sist ut stripesokkar og svingesokkar.

Stripesokkane er strikka av restegarn. Falk, Robust, Perfect, Safir, Juvel, raggegarn og diverse smånøster utan mageband. Det var så artig å strikka striper i ulike fargar at sokkane vart visst litt for store, men eg håpar at dei tovar seg litt i bruk og vask, så dei passar betre til mottakar.

Kalajoki var eitt av marsmønstera i Tilbehørsalongen på Uformelt. Svingane nedover sokken er inspirert av elva Kalajoki som svingar seg gjennom Finland, derav namnet. Mønsteret var enkelt - kun auking, felling og vridde rettmasker, men resultatet vart veldig stilig.

Eg strikka to repetisjonar av heile diagrammet på leggen og nesten to på foten. I tillegg valde eg å strikka ei anna tåfelling enn i oppskrifta, sidan eg allereie hadde strikka sokken for lang og ikkje kunne ha ei tå på 4 cm. Og nei, eg rekkjer ikkje opp når det ikkje er skikkeleg krisesituasjon.

Hælen, fransk hæl, var ny for meg. Ganske enkel og lik den eg brukar til vanleg. Den vart litt for lang og stor og slaskete, men det er ikkje verre enn å strikka litt færre omganger på hælkappa neste gong.

Alt i alt supernøgd med å ha testa ut ny sokkeoppskrift. Faktisk så nøgd at eg har bestilt meg tre nye strikkebøker med litt meir avanserte sokkar enn to rett, to vrang, så no vert det andre bollar, ikkje berre vafler i bloggen framover.