Med hale kort og med nese stor, det beste troll som fins på jord

Medan venninne mine samlar på Hardangerbestikk og Rosendahl, samlar eg på Mummikoppar.

Samlinga tel no 24 koppar, men eg manglar framleis fire stykkjer og det kjem stadig nye, så det stoppar nok ikkje her.

Oppussing

Det som berre var tenkt som litt justering på innleggsbreidda i bloggen vart visst til ekstrem forvandling. Men det er jo kjekt med litt forandring også.

Eg trur faktisk at eg kan trivast med mitt nye "jeg".

Nedgangstider

Bloggen har vorte kraftig forsømt i heile sommar og det vert visst ikkje betre utover hausten. Studiestart og første eksamen i anatomi, fysiologi og mikrobiologi om berre seks veker fører til at det vert mykje mindre tid til strikking enn då eg jobba og hadde ettermiddagane ledige til anna enn lesing.

Men litt pauser må eg ha, og sidan eg er veldig god til å leggja opp, strikka litt og så finna nye prosjekt som freistar meir enn dei eg allereie har på pinnane, vert det mykje halvferdig og lite heilferdig.

Sidan sist UFO-oppteljing (der målet ikkje vart fullført, kun to ting vart ferdigstilte i perioden), har eg lagt opp til desse nye prosjekta:

To par med sokkar, ei bukse, to omslagsjakkar, eit sjal og ein kjole.

I tillegg har eg ein fin liten bunke med plagg som faktisk er ferdigstrikka, men manglar trådfesting.

Er det nokon som veit kvar eg kan senda søknad om fleire timar i døgnet, tru?

Mandagsgodteri

Ein “liten” snartur innom garnbutikken resulterte i ein pose full av snop.

Og eg som liksom skulle slanka lageret for å få meg med alt garnet mitt til Bergen om to veker. Vel, vel.

Elles har det vore nokre stille veker her på bloggen. Sommar, mykje jobbing og litt andre prosjekt har teke tida og energien. Men strikking har eg fått tid til, så det kjem snart (alt er relativt) nye og ferdige prosjekt på bloggen.

Håpefulle huer, del 3

Eg strikkar framleis på krefthuer. No er innsamlinga til St. Olavs avslutta, men det er starta ein påfyllingsrunde til Stavanger Universitetssjukehus. Du kan lesa meir om det her.

Her kjem første halvpart av huene eg har laga så langt:

Den grøne og den rosa er The Natural, strikka i Drops Karisma. Den blå er Lace Leaf Hat, også strikka i Karisma. Veldig fine og enkle mønster, engelske oppskrifter er som alltid godt forklart. Den rosa hua strikka eg rett etter den grøne, men utan oppskrifta framfor meg, så det vart litt på gefühlen. Det resulterte i omvendte fletter, men pytt, pytt. Litt variasjon er jo kjekt.

To heilt enkle stripehuer, strikka etter Judith si fantastiske oppskrift på huer frå toppen og ned. Garnet er Schachenmayr nomotta extra merino, så desse er mjuke og gode.

Endå to opp-ned-huer. Den mørkaste er strikka i Sterk og den lysaste i Falk. Huene har ikkje vrangbord nederst, så eg hekla ein kant med fastmasker rundt, slikt at kanten ikkje rullar langt oppover øyra.

Så er det litt lett blanding. Den kvite er Odessa, strikka i Tuva. Ei garantert kløfri sommarhue. Den mintgrøne (oppe til høgre) er Truffle, strikka i Sandnes alpakka.
Dei to nederse er Slouched Tuva Hat, strikka i Drops merino extra fine og Robin's Egg Blue Hat, strikka i Schachenmayr nomotta extra merino big.

Så er det ein liten bråte med huer som eg har hekla. Ein periode i vår var eg skikkeleg lei av strikkepinnane mine, så då fann eg fram heklenåla og masseproduserte huer. Alle er hekla i Schachenmayr nomotta extra merino big, så dei er ganske tjukke. Fine vinterhuer.

Eg har endå nokre huer som er ferdige, men dei tek eg i eit anna innlegg, for det kan jo verta for mange flate og kjedelege bilete av huer. Sånn går det når eg ikkje har huemodell tilgjengeleg.

Prosjekt frigjering av strikkepinnar

Inne på Hobbyboden har Judith sett i gang ein uformell motivasjonskonkurranse for frigjering av strikkepinnar. Dette høyres verkeleg ut som noko eg må vera med på.

Eg visste at eg hadde ein del prosjekt på gong, men ikkje at det var så mange! Med 30 mm på kameraet fekk eg ikkje plass til alle på eitt bilete eingong.

På det øverste biletet er det kun sokkar. På det nederste er det ei babybukse, ein babyvest, to sjal, ei hue og ei babyjakke. I tillegg har eg tre bestemorsrutetepper som ikkje er ferdige. Vel. Det er nok å hengja fingrane i.

Målet for prosjektet er at alle pinnane skal vera ledige til 10. juli. Optimist? Eg? Hæ?

Tanken er faktisk så oppskakande at eg trur eg må roa nervene med å leggja opp til ei ny krefthue.

Kveldskos

Heimalaga skulebolle med masse vaniljekrem (under eit like stort lag med melis og kokos), russesokkstrikk i to av favorittfargane og House på tven.

Kvelden kan ikkje verta betre.

Award

Eg har fått ein kjempefin award hjå Komadyret. Tusen hjarteleg takk!

Saman med awarden skal ein skriva sju interessante fakta om seg sjølv. Vel. Her kjem dei, interessante eller ei:

1. Eg må alltid ha lydnivået på radioen i bilen på partal når eg køyrer, elles vert eg heilt sett ut.

2. Viss eg trur at arbeidsdagen vert stressande eller tung, står eg opp fem minuttar før tiden, slik at eg rekk eit par omgangar på strikketøyet mitt før eg reiser. Då går alt så mykje betre i løpet av dagen.

3. Eg ELSKAR sjokolade.

4. Eg ser ikkje noko som er lenger vekke enn ein halv meter utan brillene mine.

5. Eg fekk ei geit til konfirmasjonen min. Ho har no fått så mange born og borneborn og sikkert oldeborn også at eg har ikkje kontroll på flokken.

6. Eg har søkt på sjukepleiarskulen, sjølv om eg svimar av kvar gong eg ser ei sprøye.

7. Eg er dårleg på å finna interessante fakta om meg sjølv.

Awarden skal sendast vidare til sju andre bloggarar, men eg klarar ikkje velgja ut sju stykkjer blant den lange og fine bloggelista mi, så eg gir den like godt vekk til alle som er innom og les her! Det er vel fortent.

#51 og #52

Ferdig! 52 par på eitt år. 104 sokkar.

Eg hadde tenkt å avslutta med stil, men det vart ikkje heilt som planlagt. Men restegarnssokkar til bestefar og blåbærvafler er vel det som er mest representativt for sokkestrikkinga mi, så det passar jo i grunn godt det også.

Sokkane har vore ferdige ei stund, men dårleg bloggelyst har gjort sitt til at det vart utsett til siste stund, difor så dårlege bilete. Men sokkane er i hvert fall strikka!

Kva skal eg strikka no, tru?

Vinnarlukke

I heile mitt lange liv har eg ikkje vunne så mykje anna enn golvteppe, fjøstermometer og eit glas med blåbærsyltetøy, så gleda var stor då eg oppdaga at eg hadde vunne i Monstermønster si jubileumstrekning i anledning 100 000 besøkande. Og i går fann eg premien i postkassa mi.

Ein boks med knappar! Perlemorsknappar i ein herleg blåfarge og søte treknappar forma som epler og Hello Kitty. Katteknappane passar perfekt på ei jakke til ei lita jente som elskar det japanske dyret.

Så tusen takk for dei fine knappane, Monstermønster.
Bloggen hennar er forresten vel verdt eit besøk. Ho er eit oppkomme av gode idear og inspirasjon! Ta deg ein tur innom, så skal eg lova deg at du finn mykje fint.